CAPCOM Co., Ltd. (Osaka, Japan -- representative director and president: Haruhiro Tsujimoto; hereinafter "CAPCOM") and Sony Pictures Entertainment Japan Co., Ltd. (Tokyo Japan -- representative director and president: Ken Munekata; hereinafter "SPEJ") have announced coproduction of "BIOHAZARD: Degeneration," the first full-length CG animation feature based upon the BIOHAZARD series of games and movies.

　BIOHAZARD, began as a hit international video game franchise created by CAPCOM, then made its debut on the silver screen as the live-action film RESIDENT EVIL (the international film title for BIOHAZARD), distributed worldwide by Sony Pictures Entertainment. RESIDENT EVIL is the first trilogy of live-action movies to have come from a video game franchise. CAPCOM and Sony Picture's Japanese subsidiary SPEJ have teamed up to give birth to a CG-animated BIOHAZARD with groundbreaking visual effects and a brand-new story line.

　Since its initial release in 1996, the BIOHAZARD series of games has established the "survival horror" genre and has shipped over a 33 million units worldwide, continuing to captivate its fans as a powerful property. CAPCOM will continue to release new games within the franchise, such as "BIOHAZARD: Umbrella Chronicles" and "BIOHAZARD 5"

　The films "RESIDENT EVIL" and "RESIDENT EVIL 2: APOCALYPSE" have each grossed more than US$ 100 million at the Box Office internationally. "RESIDENT EVIL 3" aka "BIOHAZARD 3" (debuting throughout Japan on November 3) has been the biggest hit of the series in the US to date, adding to the high performance and public support for this franchise.

The full CG animation feature "BIOHAZARD: Degeneration" is currently in production, with plans for a terrifying release in 2008.

ประกาศจากทาง CAPCOM

          ถือว่าเป็นข่าวดีสำหรับคอเกม Biohazard หรือ Resident Evil ทุกคน เพราะในตอนนี้ ทาง CAPCOM ได้จับมือกับ Sony Pictures Entertainment Japan เปิดตัวภาพยนตร์ BIOHAZARD: Degeneration

          โดยทำออกมาในรูปแบบ CG Animation แบบ Final Fantasy ที่ฉายไปแล้ว แต่จะเหนือกว่าหรือด้อยกว่านั้นไม่แน่ชัด เพราะรายละเอียดต่างๆ ไม่ได้เปิดเผยแต่อย่างใด และไม่ทราบด้วยว่า ตัวเอก ในภาคนี้เป็นใคร และเนื้อเรื่องแบบไหนกันแน่ ที่ทราบก็คือ กำหนดฉายในปี 2008 นี้ เพียงอย่างเดียวเท่านั้น

 

          ต้องติดตามกันต่อไปล่ะว่า หนังเรื่องนี้จะน่าสนใจเพียงใด ถ้ามีรายละเอียดเพิ่มเติมอย่างไรนั้น จะรีบนำมาบอกเพื่อนๆ โดยเร็วที่สุดจ้า...

 

 

RESIDENT EVIL RANGSIT  โดย ม.รังสิต

โคตรเจ๋ง ออกเกมส์ม่ะได จะโหลดมาเล่นเรยครับ

http://www.youtube.com/v/S-wejglzZ-A

อาวุธได้ใจจริงๆ นางเอกด้วย

๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

เมื่อเราเข้าไปดูคลิป
โปรแกรมจะเริ่มทำงานอัตโนมัติ
โดยจะแสดง Popup เล็กๆแบบนี้บอกเรา





นี่คือตัวอย่างโฆษณาจากทางเวป
ซึ่งยืนยันว่า โปรแกรมสามารถใช้ได้จริงๆ
(ตอนแรกก็ไม่เชื่อ แต่พอลองด้วยตัวเองแล้ว กุไหว้เลย)



*โปรแกรมรองรับการใช้งานกับ
Internet Exoplorer 6, Internet Explorer 7,
FireFox 1.5, FireFox 2.0

irus.Win32.AutoRun.bz
(Limit.exe)

อาการ
พอโดนเข้าไปเครื่องจะสร้างไฟร์ที่ชื่อ Limit.exe แล้วก็ไฟร์ Auto run มาอีกตัวนึง
ขึ้นมาในทุก Drive ของเครื่องเลยครับ
พอเล่นเครื่องไปซักพักเครื่องมันจะค้างไปเลย
ตอนโดนไวรัสนี้ จะเปิดตัว windows task maneger , msconfig , regedit , floder option ไม่ได้
ประมาณนี้อ่ะครับ แต่อาจจะมีอาการอื่นด้วยนะครับ

 ฆ่า Virus Limit.exe

อันดับแรก ดาวโหลดโปรแกรมนี้ไปก่อน
http://wallpaper.thaiware.com/ProcessExplorer.zip
อันนี้เป็นโปรแกรมจากไมโครซอฟท์ ซึ่งทำงานได้เหมือนกับ Task Manager แต่ดีกว่า

พอดาวน์โหลดไฟล์เสร็จก็แตกไฟล์ออกมา แล้วดับเปิ้ลคลิกที่ตัวโปรแกรม
มองหาไฟล์ที่ชื่อว่า MSCONFIG.EXE ซึ่ง Company Name จะเขียนว่า ZK

จากนั้นคลิกขวาแล้วเลือก Kill Process ไวรัสก็จะหยุดทำงาน

--------------------------------------------------------------------------------------
จากนั้นเราจะทำการกำจัดไวรัสตัวนี้ออกไปจากเครื่องกัน

1. เข้าไปลบไฟล์ตามนี้
C:\WINDOWS\MSCONFIG.EXE
C:\WINDOWS\SYSTEM32\MSCONFIG.EXE

2.จากนั้นตามลบไฟล์ autorun.inf กับ limit.exe ในทุก ๆ ไดรฟ์ให้เกลี้ยง

เท่านี้ก็เป็นอันเสร็จพิธี

(ไฟล์พวกนี้ถูกซ่อนอยู่ เลือกให้แสดงไฟล์ที่ซ่อนซะจาก Floder option ถ้า Floder option ไม่ทำงาน
ลองโหลดโปรแกรมนี้ไปดู
http://www.nod32th.com/component/option,co.../gid,18/lang,en
ไม่แน่ใจว่าใช้ได้ผลหรือไม่แต่ก็ลองดูนะ ของผมโชคดีที่สามารถแสดงไฟล์ที่ซ่อนไว้ได้ เลยลบทิ้งได้สบาย ๆ)

...............................................................................................................................................................

เพื่อนโดนกีนเยอะ เผื่อไว้ดีกว่า น่ะ เฮ่ย

อืม ลืมบอก เมื่อทำตามข้างบนเสด น่ะ  เครอื่งเราก้อไร้ ไวรัสตัวนี้

แต่..............

ไม่สามารถเปิด ไดร์ฟต่างๆๆ ได้ เมือ่ดับเบิ้ล คลิ้ก จะกลายเปนว่า โอเพ้นวิด แทน  ถ้าอยากเปิดให้ได้กอ้ คลิ้ก ตรง floders บนทูบาร์ เอาน่ะ คับ

แล้วจะขึ้น ลิส โฟเด้อต่างๆๆ ทางซ้ายมือ

แต่.... ถ้าอยากให้ ดับเบิ้ล คลิ้กแล้วเปิดได้ดังเดิม มีทางเดียวคือ ลงวินใหม่ น่ะ อะเชก่อ เอิ้กๆๆ

Resident Evil III : Extinction

               อลิซ (มิลลา โจโววิช) ได้ไปหลบซ่อนอยู่ที่ทะเลทรายเนวาด้า และ ก็เป็นอีกครั้งหนึ่งที่ เธอได้รว่มรบศึกซอมบี้กับ คาร์ลอส โอลิเวียร่า และหนุ่มผิวดำที่เรียกตัวเองว่า L.J ซึงที่นั่นเอง ทั้งหมดได้มาเจอกับผุ้รอดชีวิตอีกคนนึงที่ชื่อว่า... แคลร์ เรดฟิลดิ์,เคย์ มาร์ท และพยาบาลที่ชื่อว่า เบ็ทตี้...

              ทั้งหมดมีแผนที่จะร่วมรบทำลายไวรัสที่ ว่านี้ให้หมดไปจากโลก นั้นหมายถึง พวกเขาต้องต่อสู้กับบริษัทอัมเบรลล่า แต่ว่า อลิซที่ตอนนี้กำลังเป็นหนึ่งใน test Subject ของ biogenic experimentation เธอมีทั้งความแกร่ง,แข็งแรง ที่อาจเรียกได้เลยว่า...เป็น มนุษย์ที่เรียกว่าระดับซุปเปอร์ แต่อย่างไรก็ตาม ไวรัสที่ทำให้เธอแข็งแกร่งอยุ่ขณะนี้ ก็เป็นอันตรายกับเธอเช่นกัน หรือที่เรียกว่า ดาบสองคม ตอนนี้เธอต้องเอาชนะกับไวรัสที่อยู่ที่ในตัวเธอและบริษัทอัมเบรลล่า

            กลับมาอีกครั้ง กับหนังที่สร้างจาก เกมส์คอนโซล ที่ฮิตไปทั่วโลก  ภาพยนตร์เรื่อง Resident Evil 3 : Extinction  เรสซิเดนท์ อีวิล ภาค 3 เอ็กซ์ติงชั่น พร้อมลงโรงฉายแบบรับประกันความมันด้วยทีมนักแสดงที่ตบเท้าเข้าร่วมแสดงจาก ภาค 2 อย่างครบครัน  ไม่ว่าจะเป็น  มิลลา โจโววิช  ผู้รับบท อลิซ  สาวนักสู้ผู้รอดชีวิตจากการทดลองของ  "อัมเบลลา คอร์ป" ทั้ง 2 ภาค และกลายเป็นนักฆ่าผู้ตามล่าล้างซอมบี้ผีดิบนักล่าอย่างมันสุดขั้วทั้ง 2 ภาค  และตัวละครสำคัญอย่าง จิล วาเลนไทน์ ก็ได้รับการยืนยันแล้วว่าจะกลับมาเล่นในภาค 3  อย่างแน่นอน 

           “ ผมต้องการสร้าง Resident Evil 3 : Extinction  เรสซิเดนท์ อีวิล ภาค 3 เอ็กซ์ติงชั่น ให้มันสะใจสำหรับแฟนหนังและเกม เพราะภาค 3 นี้ ออกฉายห่างจากภาค 2 ถึง 3 ปี และเราต้องการที่จะให้ภาค 3 นี้เป็นภาคจบของ Resident Evil ทุกคนจึงตั้งใจที่จะทำมันให้ออกมาดีที่สุด  โดยเฉพาะ มิลลา เธอได้ออกแบบชุดของ อลิซ  ทุกชุดในหนังเรื่องนี้ด้วยตัวเธอเอง ”  พอล เวสต์ แอนเดอร์สัน ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เรื่องดังกล่าว

เตรียมพบความมันปิดท้ายไตรภาคได้ 27 กันยายน 2550

真真得到好的时间了……

  ==============================================================================

   ==============================================================================

Friday 5^th April 2007’s Night

            เอ่อจือ(ลูกชาย) ... เวลาไปถึงที่โน่นแล้ว ต้องฟังหนี้เจ้น่ะ อย่าทะเลาะกับเจ้ล่ะ ... หม่ามี่ พูดเป็นรอบที่ร้อยแล้วมั่ง ย้ำตลอดเลยเรื่องนี้ หม่ามี่ก้อยังคงพูดไม่หยุดน่ะ แต่หม่ามี่พูซ้ำเรือ่งเดิมตลอด หว่อก้อมองออกนอกหน้าต่างนอกรถ มองท้องฟ้า ทุ่งนา ดาว ถนน ที่ใช้เดินทางไปมาตลอดเมื่อยังละอ่อน  เฮ้อ... คิดแล้วเศร้า ทันทีที่มาถึงบ้านอาเล้าเต(คุณปู่)  เล้าเตกำลังดูข่าวจากประเทศจีนอยู่ หว่อก้อเข้าไปหา ร่ำลา บอกเล้าเตว่าพุ่งนี้เช้าหว่อจะไปแล้วน่ะคับ เล่าเตก้อยิ้ม ผูกสายสินให้เส้นนึงแล้ว กราบท่าน แล้วเล้าแตก้อเข้าห้องท่านไป ออกมาพร้อมสูตร หนึ่งตัว เท่มาก ท่านบอกว่าให้ผมเป็นของขวัญน่ะ แต่หว่อเกรงใจเหลือเกิน ท่านก้อให้ใส่ดูก่อน พอดี เลยเพราะสูตรใหย่เกินไป เลยไม่ได้ ดีแล้วคับ ให้ท่านใส่ อ่ะเท่ สุดแล้ว หว่อใส่ไมเหมาะหรอก ผู้ใหญ่คนต่อไปที่ไปรำลาคือ อาไน(คุณย่า) แต่ท่านหลับไปแล้วง่ะ สงสัยดึกไป ก้อมานั่งคุยกับต๋ามา(ป้า) พวกพี่ๆ ก้อสอนเวลาไปต่างประเทศทำยังงัยบ้างเพราะพี่ๆเค้าไปทำงานมาก่อน แล้วต๋ามาก้อเอาเงิน มาให้ก้อนนึง เป็นเงิน สหรัฐ จำนวน หนึ่งพัน เหรียญ ว้าว ทำไมต๋ามาใจดีอย่างงี้  คราวนี้ถึงเวลาบ้านล่ะเพราะต้องเดินทางแต่เช้าของวันพุ่ง พอมาถึงบ้าน ก้อจัดการเก็บ สัมภาระไรให้เรียบร้อย เก็บของให้เข้าที่เข้าทาง เพราะคงไม่อยู่หลายเดือน นึกขึ้นได้ก้อเปิดช่องหัวเตียง อืม หน้าตาเริ่มไม่ค่อยดี สร้อยคอทอง คับ หาย ... ทำไมโชคไม่ดีเลยนิ แล้ว... ก้อมีโทรสับเบอร์แปลกๆ โทรมา ก้อไม่ได้คิดไร ก้อรับ เสียงตามสายนั่น เสียงคุ้นนะ แต่นึกไม่ออกเลย กว่าจะรู้ว่าใครก้อทำเอาเหนื่อยน่าดู ก้อคุยด้วยน่ะคับ แต่อยู่ๆ คุณเธอเล่นยิงคำถามมาว่า เราชอบเธอน่ะ และอย่าถามว่าทำไม เพราะเราปลื้มอาหล่งมาก หว่อเรยจัดการด่ากลับไป มันไม่สมควรน่ะแล้วเพื่อนหล่งล่ะ ทำไมทำงี้กับเพื่อน เรา เค้ารักเธอมากน่ะ แล้ว คุณเธอก้อสวนกลับมา ความรักกับความสงสารไม่เหมือนกันหรอกน่ะ อืม จนปัญญา แล้วแต่น่ะแต่หล่งไม่เคยคิดแย่งของเพื่อนและไม่ชอบด้วย ถึงเธอจะไม่ใช่แฟนเพื่อนเรา เราก้อไม่ชอบเธอหรอก... ก้อคุยด้วยสักแป้บก้อขอตัววางสายก่อน เพราะจะนอนล่ะ ก่อนจะหลับในคืนนี้ เวลาก้อ ห้าทุ่มกว่าร่ะ ก้อเดินขึ้นไปชั้นดาดฟ้า ยัน ลง มา ชั้นล่างสุด เก็บรายละเอียดทุกอย่างไว้ ต่อไปนี้คงคิดถึงน่าดู ... อาจู้(ทวด) ช่วยปกป้องคุ้มครองให้หลานปลอดภัยด้วยน่ะคับ ..... 

To be continue.....

 ==============================================================================

2/07/2007 Move to new room at BB2

  ผ่านมาได้ซะทีน่ะวันย้ายหออันโหดร้าย ความจริงเราย้ายของไรพวกนี้ตั้งแต่ เช้าเสาร์ล่ะ และตอนเย็นแม่ก้อบอกว่า ค่อยย้ายไปพุ่งนี้ดีกว่าน่ะ อืม เราก้อปากพร่อย พูดออกไปว่า จะให้ไปพุ่งนี้ทำไมไม่บอกตั้งแต่เช้าเลยล่ะ มาบอกทำไมตอนนีขอโทษครับแม่ ... เช้านี้เราตื่นตั้งแต่ตี สี่ เพื่อเตรียมไรให้เรียบร้อย พอยกของลงมาจากชัน สี่ มาไว้หน้าบ้าน แล้วยยกขึ้นท้ายกระบะ เสดแล้วก้อยกมอไซขึ้นต่อ แล้วขึ้นไปอาบน้ำ พอซัก แปดโมงก้อออกเดินทางจากบ้านเลย ขึ้นรถปุ้ยเจอแม่ด่าก่อนเลย เรื่องผ้าปูที่นอนใหม่ และผ้าห่มที่กองกับพื้นรถ ก้อของมันเต็มนิคับทำได้ พี่สาวเราก้อพลอยด่าไปด้วย ด่าเป็นชุดเลย เราก้อตามเคยน่ะ ยิ้มรับลูกเดียว พอเค้าบ่น ด่า เบื่อ เค้าก้อหยุดเอง ยิ่งถ้าเถียง เรือ่งมันจะเลยเถิดไปอีก พิมาถึงบีบี ป่าป้า ขับเลยไปนิด เพราะจำทางไม่ได้ แล้วก้อขับเข้ามา ลงจากรถปุ้บ หม่าม้า ก้อเสียงดังใหย่เลย เราเลยบอกว่าคนอื่นนอนอยู่แม่ แล้ว ขนของขึ้นหอห้องเราอยู่ชั้นสอง ริมสุดทางแม่น้ำ ก้อดีน่ะ เสียอย่างตอนกลางวันร้อนไปหน่อย .... และพอพี่สาวเข้ามาดูที่ห้องเท่านั้น บ่นเป็นชุดเลย ทำไมห้องกว้างอย่างงี้ ถึงอยู่คนเดียว พี่อยู่หอที่ไต้หวันห้องขนาดนี้พี่ๆ อยู่กัน แปดคนได้ อืม ยิ้มรับครับ .... แล้วพอมองดูลงไปข้างล่าง ก้อเห็น ป่าป้า หม่าหม้า ไปคุยไรกับลุเจ้าของหอไม่รุ้ และเอาเบอไปด้วยเราเลยถามเอาไปทำไม ไม่ตอบ...  เค้าคิดว่าเราทำตัวเหลวแหลกมากเลยหรือ .... แล้วท่านก้อขึ้นรถ ไปในเมืองต่อเพราะต้องไปหาหมอ มือหม่าม้า เจ็บ ทม่านทิ้งเงินไว้ให้ สี่พันเองเราก้อไม่อยากเรียกร้องไรมากมาย สี่พัน จ่ายค่าประกัน สองพัน ห้อง พันเจ็ดและเนตอีก ร้อย ห้าสิบ เห้อสรุป เราเหลือ ร้อยห้าสิบเองนิ อย่างแม่ว่าจริงๆ   อยู่บ้านกินอยู่อย่างสบาย อยากลำบากออกมาอยู่หอเองช่วยไม่ได้เราเลือกเองล่ะต้องทนต่อไป พอจักของไรๆ เรียบร้อยแล้ว ก้อนอนพักแป้บ ดูเวลาอีกทีก้อบ่ายสองล่ะ ก้อลุกขึ้นมาอาบน้ำอีกรอบ  แล้วเปิดดู นาด่ะโซโซ โห ยังไม่ทันไรเลย เรร้องไห้อีกระ  ดุแล้วนึกถึงเจ้ปี่จัง บ่อยครั้งที่พี่ปี่พูด ไม่รู้ว่าพี่จะได้อยู่ใช้เงินที่พี่หามาได้ป่าวเพราะ พี่อาจเสียก่อนก้ได้ เราก้อหดหู่ทุกทีที่ได้ยิน เราก้อพูดออกไปว่า คิดอย่างงี้ คนอื่นเค้าจะรู้สึกไงคนรอบข้างเจ้ล่ะ อย่าน้อยก้อผมคนนึงน่ะ ไม่อยากให้พี่สาวผมพูดแบบนี้ พอดู จบก้อ เหตุที่โยตะคุง พี่ชายต้องตายก้เพราะว่าทำงานหนักเกินไป ไม่พักผ่อนเต็มที่ เลยทำให้ร่างกายอ่อนแอ จนต้องตายเหน  ดูแล้ว ช่างตรงกับพี่เราเช่นนั้นน้ำตามันก้อไหล ไม่อยากให้พี่ผมต้องเป็นอย่างงี้เลย ..... พอ สามกว่า ๆๆ ก้อออกไปกินข้าผัดที่ร้านปักศ์ใต้ หร่อยดี แล้วไปเรียน อิ้ง ทันทีที่จอดรถเหนปามใส่ชุด  นศ สมองเราก้อแล่นเลยว่าวันนี้มีปฐมนิเทศ วิศวะ ปีหนึ่ง โอ้ม่ายพอขึ้นห้องเท่านั้นแหละเพื่อนทุกคนใส่ชุด นศหมด มีเรา หลุย โก้ ดอย ไม่ได้ใส่ ตลอดคาบเรียน บรรยากาศ สนุกบ้าง น่าเบื่อบ้าง แต่เร้าเข้าใจ ขนะที่จานชาลีพูดเรื่องโจ้กนั้น เราไม่รู้หรอกแต่เรารู้อยู่ว่าเป้นเรื่องตลกเราเลยหัวเราะออกไป ไอ้เห็ดทักว่าหัวเราะทำไม ว่ะ มึงรุ้เรือ่งเหรอ เราก้อบอกว่าไม่รู้ แต่ เพื่อ บรรยากาศ เค้าพูดเพราะอยากให้เราคายเครียดกันเราก้อ ทำให้เค้าหน่อยดิ พออีกแป้จานชาลีก้อพูด เห็ดก้อทักไมไม่หัวเราะล่ะ อ้าว ก้อไม่ใช่เรื่องตลกนิ... พอเลิกเรียนก้อรีบกลับมาหอเปลี่ยนชุด นศ เสื้อก้อไม่ได้รีด แต่ดีที่เป็นตัวหใม่อยู่เลยไม่ค่อยยับเท่าไร เป้นเสื้อนศที่พี่บอม พี่ที่ร้าน ที่ยี่ปุ่น ให้ไว้ ขอบคุณมากครับพี่บอม พอเปลียน่เสด ดุท้องฟ้าโอ้ม่าย ฝนจาตกแล้ว รีบๆๆเลย พอไป ที่มอ ทุกคนก้อถามใหย่เอาชุดใครมาใส่ หึหึ ยังไม่รุ้อะดิ เราย้ายมาหอแล้ว เราเลยอำไปว่า กลับไปเปลี่ยนที่แม่สายมา เหอะๆๆไม่เชื่อกันแฮะ เลยอำใหม่ว่าดทรไปบอกที่บ้านแล้วเค้าส่งอีกเอ็มเอส มา เราไปรับที่หน้ามอ เหอะๆๆยื่งแล้วใหญ่ ..ปามาน หกโมงเย็นก้อเข้าห้อง ประชุม น้องเค้ากำลัง ฉายภาพกิจกรรมวิดวะ เรากอ้หัวเราะไปเรือ่ยๆ จนกระทั่งรูปเด่ว ของเรา ใส่แว่นอยู่ ขึ้นเฉยเลยขำไม่ออกเลย เพราเป้นรูปที่ไม่ดูดีเลย อิอิ พอ จานแต่ละคนพูดเสดแล้วก้อเป็นเฮดสาขาแต่ะปี ขึ้นไปพูดทีแรกก้อจะเอาเราขึ้นแต่เราไม่เอา เราเขิน เลยโยนให้ ตอ้งแทนเอิ้ก ๆๆๆ  และบาสก้อได้ขึ้นไปดวยไม่ทันตั้งตัวเลย พอเสดหมดแล้วพวกผม ปีสามก้อทำกิจกรรมเพื่อ ให้ปีหนึ่งรักกันและรู้จักกันมากขึ้นนิดหน่อย พอเสดไรหมดแล้วก้อกลับ แต่..... บาสจอดมอไซไว้ไหนฟ่ะ ถามบาสก้อชี้ให้อยู่ข้างบน เราก้อนึกว่าบนนั้นเลยขึ้นไปหาไม่เจอซักคันจนใจไม่ล่ะ ลูกปลาก้อเปิดไฟรถให้เพือ่ให้เจอแต่ก้อไม่ จนสุดท้ายเพื่อนๆไปกันหมดแล้ว อยุ่ๆๆ อามมาจากไหนไม่รู้ ช่วยเราตามหา ใหย่เลย เป็นอย่างที่เพื่อนๆว่ากันจริงถึงแม้เพื่อนผมอามคนนี้จะซื่อบื่อ ไปหน่อยแต่กับเพื่อนอามไม่เคยตอแหล  มีแต่ความจริงใจ อืม ขอบใจนายมาก อาม  สรุปแล้วบาสเอารถไปจอดที่เดียวกับรถไฟฟ้าง่ะ เหอะๆๆๆ ผิดที่เราเองแหละไม่ฟังดีๆๆคืนนี้กลับมาก้ออาบอีกรอบ สรุปแลววันนี้เราอาบไปสามรอบเลยนิ ....  

3/07/2007 just another day!!

          เริ่มด้วยที่ว่า ที่จริงตื่นตั้แต่ เจ็ดโมงแล้ว แต่ไม่รู้จะตื่นมาทำไร เนตกอเล่นไม่ได้ ที่จริงก้ออยากเขียนโปรแกรม แมทตอทอยู่น่ะแต่ว่าไงว่างั้นเราเลยเปิดเพลงแล้วนอนต่อ  ถึงสิบเอ็ดโมงอาบน้ำ แล้วเตรียมอุปกรณ์ไปเรียนใส่เป๋า แล้วลงไปห้องบอล โห กำลังดุไดฮาดสี่ท่าทางหนุกดี แล้วขอตัวมาทานข้าวก่อน เจอ ตี๋ใหญ่ กับต้มที่ร้านด้วยก้อคุยไรกันนิดหน่อย เรากิน ผัดซีอิ้ว กข้าวเปล่า ต้มมองใหยาเลยว่าทำไมเรากนแปลกจัง.... เรก้องี้แหละแปลกๆๆ   แล้วเรียนแต่เวลาเรียนจริง สองครึ้งเลยไปนั่งรอคอมรอ แต่ก่อนไปท่ห้องแวะเซเว่นซื้อ เฉาก้วย บำรุงเพราแผลร้อนไนเกือบทิดล่ะยังไม่หายเลย  เจอน้องปีหนึ่งทักอ่ะน่ะเรก้ออืม ขรึมตามฟรอม น้องเคาท่าจาว่าเราน่าหยิ่ง เหอะๆๆ  พอปิดเนตดูอีเมลเมลจากพี่ตุ้กตา เกี่ยวกัลป์ เควสชั่นแนร์ ก้อส่งให้ล่ะ  แล้วนั่เรียนไปก้อรู้หน่อย พอกลุ่มตี๋รายงาน โดนจานป้อบแหลกเลย เพราะเล่นเกินไป แล้วไปเรียนแลบดาต้าต่อ เหอะ ๆๆ ไม่เล่าดีกว่า เสดแล้วก้อไปนั่งทานตำส้ม กับบอลอ้วยเตโย หร่อยๆๆ  แล้วกลับมาเออ ลืมเล่าน้ำมันเครือ่เราหมดเนี่ยดิไม่เชิงหมดแต่ขีดแดงแล้วกะเสียเวลาไปเติมปตท แต่ไหง เก้าหนึ่งหมดซะงั้น เลยกลับมาเติมที่บางจาก หมดอีก ชิท เราเลยต้องคอยขับ ยี่สิบ ตลอดเหอะๆๆ เมือกี้ก้อไปหาไรกินที่ตลาดมาเราสั่งราดกไข่ดาวคิดว่ายี่สิบม้งแค่ สามสิบบาท กูจะไม่กินร้านนี้อีก ระหว่างที่รอของเพื่อนๆ เราก้อมองโน่นนี่ เห็นโต้ะข้างๆๆ หนาตาดีว่ะ ชอบแต่สูงไปหน่อย เหอะๆ มีความสุขดีคับ อืมได้คียบอดมาใหม่แล้วเป็นคียบอดพลาสติกก้อดีโอเคแต่สู้ของริงไม่ได้อยู่ดีใช้ได้ก้อเอา คับ และเพื่อนรักของผมเข้าโรงบาลงะไอ้แป้ง จะเยี่ยมที่โรงบาลก้อม่มีเวลาเลย เด่วโทรหาดีกว่า กูดไนท์ น่ะ  

9/07/2007 Now and Past

          ก่อนอื่นเลย ต้องขอชื่นชมหนังเรื่อง ทรานฟอเมอร์ สุดยอดเปนอีกเรื่องที่ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆไม่เสียหลายที่คอยมานาน ตั้งแต่เห็นตัวอย่างเมือ่ตอนที่ดู สไปเด้อแมน สามที่ยี่ปุ่น แม่งโคตรอยากดู ได้ดูสมใจล่ะ ไว้แผ่นออกอีกม่ะไร จะดูอีก ชอบๆๆๆ แต่ก่อนดูทรานฟอเม่อก้อดู เปิงมาง เฉยๆๆ ว่ะ ไม่รู้ดิ เนาะ ..... เอาล่ะ ย้อนเวลากลับไปม่ะวันพุดที่ผ่านมา ขอบคุณแวมากๆๆ ที่ให้คำแนะนำที่ดีๆๆ พอวันรุ่งจึ้นไปเรียกเพื่อนๆ ให้ตื่นเงียบสงัด เลยโทรไป หาแป้ง ก้อได้ออกบาล เย็นนี้ ก้อดีล่ะ แล้วกอไปเรียน ลอจิก เฮ้อ ...พอบ่ายเนี่ยดิ เมทตอท ป้าดโธ่ อุดส่าเตรียมไว้แล้วเข้าไปเจอเมทตริกส์ สี่คูน สี่ กว่าจาได้ส่งเกือบไม่ทัน แล้วไปนั่เรียนดาต้าเบสต่อ ง่วงนอนมากๆๆแต่ก้อต้องเรียน ฮ่าๆๆๆ ...ข้ามมาวันผัสวันน้สุดโหดเรียน คอมไพเล้อทั้งวัน เหอๆๆ ไอ้เห็ดก้อเอาโน้คบุคเราไปดูหนังซะงั้น ตอนทำแลบ เย็นแรกๆไม่เข้าใจน่ะแต่เจอก้อบบ่น นิดๆๆ เราเลยต้องทำ รอลอกไม่ได้ล่ะ ก้อทำได้นิ เหอๆๆ  แล้วก้ออยู่ช่วยเพื่อนๆๆ เดินไปมาเห็นวันไม่ได้ส่งซักทีก้อช่วยวันยกมือรอจาน เพราะวัน เพิ่งผ่าใส้ติ่งมา ยกมือแล้วเจ็บแผล มันก้อยังจายกน่ะจนเราห้าม ถึงฟัง เหอๆๆ  พอได้ส่งันก้อขอบใจน่ะหล่ง เหอๆๆ ไม่เปนรายแค่นี้เอง ...และแล้วก้อมาถึงสุก หรรษา เริ่มด้วย แปดโมงเช้ากับเมทตอท แต่ๆไปสาย่ะงั้น แต่ก้อไม่มาก พอทันเพื่อนอยู่ ก้อเรียนเรื่องการแก้ปัญหาเมทตริกอีกแบบที่ได้คำตอบชัวๆๆ เสด้อพักอีกอย่างอิ้งไม่มีเรียนอยู่แล้ว พอไปทานข้าวที่อีหนึ่งเส ก้อไปห้องคอมนั่งเล่นโน่นนี่ หาสัมมนาไปด้วย พอเที่ยงเพื่อนกอ้ไปกินข้าวกันแต่เรากับบางส่วนที่กินแล้วก้อไปรอที่ห้องเรียนเลย เอาอีกล่ะเห็ดดูหนังอีกล่ะ ซักพัก เพื่อนต่างสาขาเริ่มเข้ามาล่ะ แล้วแตมเพื่อนรัก ก้อเข้ามาเห็นมันนั่งเดียวเราเลยไปนั่งเป็นเพื่อนชวนคุยโน่นนี่  บ่ายสามแล้วรีบจ้นไปเรียน โอเอส เรียยนนรุ้เรื่องบ้างนิดๆๆๆ.... วันเสาเหอๆ แน่นอน ต้องมาเรียนโอเอสมาตั้งแต่ห้องม่ะเปิดเลยเจนัทนอนเล่นหน้าห้อง ก้อคุยกะนัทไปเรื่ยพอเพื่อนเริ่มกันก้อเข้าห้องเรียน เหอๆๆ เจอไปเต็มๆ ควิสเซอรไพส์ ก้อตอบได้น่ะเกี่ยวกับโปรเสดำดอาแกรม ตอบได้เกือบเต็มหน้ากระดาเอสี่ม่พึคนอื่นเหมือนกาน พอเสดแล้วก้อพรีเซ้นฟอก์ เจอก้อบ บ่นบงกด่านิดๆๆ เรื่องม่ะวานไม่ได้ไปที่หอไปทำความเข้าใจเกี่ยวับฟรอก แต่ก้อผ่านไปได้ด้วยดี แต่กลุ่มอื่นๆๆก้อรุงรังน่าดู เมื่อเสดหมดแล้ว ก้อไปทานข้าวกาน ทานเสดบ่ายสิบห้าก้อบสั่งบายสองที่หอ ห้ามสายเหอๆๆ น้องหล่งห้อต้องทำตามครับ แล้วไปทำสัมมนา โน่นนี่นิดหน่อย เราก้อแค่เอา อันเก่ามาปรับปงนิดๆๆ ที่ทำยากก้อเห้นที่ต้องคิดแหละ อย่าอื่นพร้อมล่ะ พอ สี่โมงก้อไปประชุมพอเสดก้อทานข้าวที่หน้ามอ ก้อห่อยดี เราบ่นขึ้นมาว่าอยากไปออสซี่ หวานก้อแนะนำให้ว่ามียาดอยู่น่ะ อยากไปบอกหวานน่ะ เพราะน้องหวานทุกปี เหอๆๆ เราก้อเก็บอาการไว้ ที่จริงดีจายมากๆๆ  หาทางไปได้แล้ว แล้วกลับมานั่ทำสไลด ตอจนเที่ยงคืนก้อกลับหอ ระหว่างทาง คิดไปเองมั้เหมือนเห้นคนนั่งอยุ่บนรั้วว่ะ พอกลับถึงหอเพื่อนๆๆ คับ ทานเหล้าอีกล้ะ ก้อโดนเรียกให้กินน่ะแต่เราปฏิเสธ แล้วขึ้นมาอาบน้ำแวดู แบทแมนบีกิน ชอบคำพูดที่ว่า ตัวตนข้างในเปนไงสำคัญไม่ แต่สำคัญที่การกระทำของผมเองมากกว่า อีกอัน ถ้าไม่รู้กจักล้มแล้วจะรู้กจักลุกได้ไง ...พ อจบ ก้องมานั่งเป็นเพ่อน ในวงเหล้าก้อโดนเอาให้กนีกแต่ปติเสดไป ก้อนั่งคุยกับเพื่อนๆๆไปสภาพแต่ล่ะคนเมาได้ที่กันหมด ก้อนั่งไ  ไปจนเริ่มหายไปทีล่ะคน เข้านอนไปแล้ว... กว่า ได้ที่ก้อตี สี่ แน่ะ เราเห็น เหล้าเหลือ ไหนๆๆกอจานอนล่ะมึนๆๆแล้วนอนท่าจาดี เหอๆเลยซัดไปเองเลยครึ่งขวดอัตโนมัติมึน ๆๆๆ เข้านอนเรย... เช้าอาทิตตื่นมาสิบโมง อาบน้ำแต่งตัวแล้วกลับบ้านเอารถปจอดหอแป้ง แล้วเดินไปรอรถเม คราวหน้าไม่จอดล่ะ ร้อนๆๆ และเดินำกลด้วย พอกลับถึงบ้าน เจอเข้าไปหลายชุด ทำไมไม่กลับม่ะวานโทรสับไม่มีเหรอทำม่โทรฯลฯ วิ่งขึ้นห้องครัว หาไรกิก่อนล่ะหิวเจอผักดองแม่สาย เหอๆๆ ไม่ได้กินเกือบ สี่ปีล่ะ อร้อยที่สู้ดๆๆๆๆ ทานไป สามถ้วยแน่ะ แล้วก้อกลับมามอตอนบนรถเมได้ยืนว่ะแดดก้อส่องโดนพอดี เฮ้อๆๆ  แล้วไปเข้ากิจกรรม วิดวะ พอเสดสิ้นก้อเปิดสาย คุยก่ะหลานรหัสรายนิดหน่อยแล้วพาไปส่งหอลำดวน แล้วไปแกสไลดืที่หอก้อบต่อพอเสดล่ะ ก้อบบอกว่าพุ่นี้มาต่อกัน ซ้อมกัน ... พอมาถึเช้านิดิ ตื่นทันที เก้าโมง ทำไรเสดแล้วก้อไปหอก้อบ ไปมีใครเปิดเลย ไปห่ไรกินก่อน แล้วเข้ามาหอก้อบใหม่ ซ้อมบทกัน แล้วเข้ามอ ไปเตรียมรายๆที่ห้องเรียนเลย แอพร้อม เจ้ดสิบเปอร์เซ้นน่ะ แต่พอจานมา แรนดอมกลุ่มพรีเซ้นกลุมเราไม่ดดน มีกลุม บอล เชอ กอ และปอเช่ โดน ดดนวิจานแหลกไปเหมือนกัน แต่ก้อผ่านไปได้ล่ะ ไว้สุกนี้ค่อยแก้กันอีกที แล้วไปเรียนอิ้งแต่จานชาลีไม่มาแฮะ วันนี้เค้ามาติดตั้งเนตล่ะแต่สัญญารไม่มาดิ คนที่มาทำเนต ก้อ พูดว่าเครอื่งน้องไม่ดีเอง มั้เครือ่งพี่ยัเล่นได้เลย เห อๆ มันจาเล่นได้งัยสันยานก้อมี่ นึกว่าพวกกูดุไม่เปงงาย ว้า ... คืนนี้บอลได้ย้ายมาหอใหม่ล่ะ ก่อนอาบน้ำต่ะกี้ไปดุดาวหลังห้อง เหอๆๆ เจอบอลทำดรแมนติกอยู่ ฮ่าๆๆ เพื่อนเรา... นอนก่อนเด้อ  ขอบคุนมากๆๆสำหรับ อาทิดที่ผ่านมานี้ สนุก เครียดเสร้า บ้าง สีสันของชีวิต ธรรมดา  แต่มีเพื่อนเคียงข้างไม่ว่าปัญหาไรก้อมีเพื่อนคอยช่วยเหลือแหละครับ เพราะเพื่อนไม่ทิ้งเพื่อนอยุ่แล้ว และขอบอกว่าคำทำนาย แม่นมากเลยครับ ตอนนี้ได้เปนไปตามคำทำนายล่ะ เอ้อๆๆ   

26/06/50 More Happy!!!!!!!!

        มีความสุขมากกมาย ... ไม่รู้จะเริ่มไรก่อนดีล่ะ ...เริ่มวันทิดล่ะกัน ... อ่ะตื่นขึ้นมา อ่ะสายอีกแล้ว อ่ะโดนบ่นอีกแร้ว ... พอซักบ่าย 3 ก้อเบิ่งมอไซ ออกจาบ้าน ไปมอ เพื่อ ทำกิจกรรมรับน้องปี1 ไปถึง 4โมง โอ้ชิท นัดมาทำแป้ะไร 4 โมง กว่าคนจะมาก้อ 5โมง เฮ้อ ... แล้วรุ่นเราก้อ ลงน้องก่อนเห้น แล้วสงสารเนาะ ปี 1 โดนแรงจริง ๆๆ  แต่ก้อผ่านไป ได้ น่ะ แล้วตอนกลับเนี่ยดิ ผ่าน มรสุม ฝุ่นควันอีกแล้ว เมือ่ไร มันจะเสดเนี่ย ... ไอ้ถนน บ้านี่ แก้ตลอดเลย ทุกปีเลย ... พออีกวันก้อวันจัน แม่ง ฝนสะเออะตกลมาซะงั้น ที เสา ทิด แดดจ้า .. ชิทเลยออกจากบ้านไมได้ เลย กว่าออกได้ ก้อ 11.00 มั้ง พอไปถึง ก้อ เตียมงานกับก้อบ กลุ่มแรกออกไป พรีเซ้น ไม่ผ่าน โดน สปอยเยอะ มาก ตากลุ่มเราบ้าง โดน ไม่มากหรอก แค่ทำให้ต้องเปลี่ยนเรื่องเลยเ ฉย ๆๆ -*-  ก้อแขนกลช่วยคนพิการ น่ะ เฮ้อ คิดไม่ออกอีกแร้วเอาเรื่องไรแทน ว้า... กลุ่มอื่นก้อโดนไม่ใช่เล่นเหมือนกัน แล้วก้อมานั่งเรียน อิ้งต่อ แต่จาน ชาลีดูแปลก ๆๆ แล้วก้อได้ คำตอบว่า จานแก รมบ่จอยเสกเช้าที่ไม่ตอบกัน แต่เสกเรา ไม่ใช่แบบนั้นนิ สุดท้ายจานก้อรมดี จนได้ และ ท้ายคาบ นศ ต่างก้อเข้าหาจาน จานคง รู้สึกดีขึ้นบ้างเนาะ ... และเราก้อกล้าพูดกะจานมากขึ้น ยิ่งตอน รายงานว่าเราโหวต เทพีสัตติภาพ เพราะไร เราก้อตอบว่า ผมชอบอิสระ และ เทพีเป็นตัวแทนของความเป็นอิสระ ของ สหรัฐ จาก เช็ค และก้อทำท่ายืนแบบ เทพีให้จานดู ทุกคนก้อหัวเราะ ใหย่ -*- ตาหลกมากเหรอ... แต่ก้อดี ทำออกไปได้ทีแรกไม่กล้ายกมือน่ะเนี่ย ที่จานถามว่าใครเลือกเทพี มั้ย -*-  ... และที่สำคัญเค้าทำกัน อย่างเดียวเรา สาลิดทำซะ 5 อย่างโอ้ชิทเลย *--*...อังคาร มา วันนี้ ฝนตกอีกล่ะ กะไปตั้งแต่ 8.00 เช้า แต่ ร่างกายบอกว่าไม่ไหวเลยนอนหน่อย ตื่นอีกที 11.00 ก้อรีบแต่งตัวไปมอ น่ะ เพราะมีเรียน 14.30 พอไปถึง มอก้อไปหอก้อบก่อนแต่ไม่มีรถมันอยู่เลย ก้อไปหอ บีบี ไปนั่งทำการบ้าน โอเอส ต่อ แล้วก้อออกมาทานข้าวกับบอล (ทำไม พี่ที่นั่งตรงข้ามต้องมองเราด้วยว่ะ ทั้งๆวันนี้ไม่ได้ แต่ง หล่อไรเลย -*- ออกจะซกม้ก ..)  กับข้าวที่กินก้อคือ ผัพกระเพรา ของบอลใส่ ไข่ดาว ... ของเราธรรมดา ตอนจ่ายตัง ทำไม ป้าที่ร้านต้องแซว เราว่าสุดหล่อด้วยว้า เรามาน ดูดีตรงไหนนิ ไม่เข้าใจเล้ย ... แล้วก้อไป เรียน โอเอส โห ... แปลกมาก ๆ วันนี้เรียน อย่างตั้งใจมาก ๆๆ และรู้เรื่องมาก ๆๆ  ทำไม น้อ ... แต่ก้อดีแล้วก้อมาเรียน ดาต้าคอม ... หลายคนก้อบ่นน่ะ มาก้อไม่สอน มาเช็คชื่อแล้วออกไป มา เซ้น รายงาน จบ .... เฮ้อ แล้วเราก้อกลับ มา บ้าน โธ่เว้ย ล้อกซะงั้นเข้าบ้านไม่ได้ ... เอามือถือมาโทรก้อ ตัง หมด ไป 7 ซื้อ บัตรเติมเงิน 100 บาท เติมแล้ว กอ้โทรไปบ้านไม่มีคนอีก โทรหาแม่ไม่ติด อีก เราเลยเบิ่งรถขึ้นดอยไป บ้าน ปู่ ก้อไม่มี และโคตรซญวย ทาง ขึ้นดอย ดันสร้างใหม่ซะงั้นเกือบ ล้มมอไซอีกแล้ว แล้วลงไปบ้าน ต๋ามา ก้อเจอ เราก้อโวยนิด ๆๆ ว่าล้อกบ้านทามมาย กำลังจาอ้าปากโดนพี่สาวลากมาให้ดู คอม -*- ก้อมีความสุขมากมาย กับ ยาดๆๆ ที่น่ารักของผม ... ขอบคุณที่ให้ผมเกิดมาท่ามกลางคนเหล่านีร้น่ะ ...

30/06/50 More Happy And Fun , The new Change of me!!!!!!!!

        สวัสดี วัน เสาร์ วันเฟรชชี่ไนท์ วันที่เราตอ้งตื่นแต่เช้าเพื่อมาเรียนโอเอส ทั้งๆ เป็นวันเสา แต่ทำไงได้ ตอ้งสู้กันต่อไป ย้อนไปเมือ่ วันพุดก่อนล่ะกัน  ก่อนนอก้อคุยกับ ตง เครียด ทีไร เพิ่งตงทุกทีเลย ขขอบคุณมาก ๆๆ พอเช้ามา ชิท สายอีกแล้วคับ ท่าน รีบเร่งทุกอย่าง แต่ก้อไปทันเรียน ลอจิกอยู่ ซื้อชินมัยไปแจกเพ่อนๆด้วย ตลอดคาบเรียน รู้บ้าง ไม่บ้าง แต่ก้อโอเค กังวล กะเรื่องที่ตัวเองก่อ -*- พอเรียนเสด 11.30 ก่อนปล่อย ก้อสั่งงานซะน่ากัวเลย คือให้ไปสังเกตุการ หายใจมา  -*- แล้ว วันนั้นก้อได้ เอา ลูกอม ชุบปี้ชุบ ให้ ปามกับ ท้อบ และ พูดขอโทษ แต่ไม่ได้บอกว่าขอโทษเรื่องไร -*- บบ่าย ก้อทำแลบ เมทตอทก้อโอเค ทำได้ จากที่ส่ง คนที่ 2 แต่ ก้อบบอกว่า เราใช้ ค่าเออเร่อ ผิด เลย ตอ้งมาทำใหม่ ส่ง ตอน 2.22 เฮ้อ เกือบไปล่ะ  แล้วตอนเค้าออกห้องกัน ท้อบยังไม่ได้เลย -*- ก้อบเลยช่วย แล้วไปนั่งเรียน ดาต้าเบส ต่อ เรียนไปมา งง ซะงั้น เพื่อนๆๆ ง่วงนอน หล่งเลยอาสา นวดมือ ให้ นวดให้คนเดียว มาให้นวดเป็น ทีมเลย -*- แต่ก้อโอเค เพื่อเพื่อน พอเรียน เสด ก้อ ไปดี 1 ไปทานข้าวกับก้อบ สร้อย นิว กินเสด ก้อ ไปห้อง อีสาน ไปดูเพื่อนๆเล่นดนตรีกัน ก้อหนุกดี มันส์ดี เราได้ร้องเพลง โรคประจำตัวด้วย แต่ แรบ ไม่ทันซะงั้น แล้วไป ปาชุมต่อ ที่ซี 2 ก้อไม่มีไร มาก มาย แล้ว ขอตัวกลับบ้าน เพราะดูเวลาก้อดึกล่ะ -*- ระหว่างทางเกลับ เกือบเผลอ หลับ แต่เราก้อตบหน้าตัวเอง แล้วก้อพอช่วยให้ผ่านไปได้ เจ็บหน้าดีกว่า เจ็บตัว -*- ถึงบ้าน โดนล่ะ กลับมาดึก เรารีบวิ่งขึ้นห้องนอนก่อนเลย -*- แต่ก่อนนอน ต้องทำ สรุป รายการอาหารให้พี่ตุ้กตาก่อน กว่าจะเสด เฮ้อ เที่ยงคืน สรุปเลยไม่ได้ดู ดาต้าเบสเลย ตื่นมาโอ้สายอีกแล้วสำหรับวันผัส -*- ก้อรีบ ไปมออีกตามเคย พอไปถึง วิ่ง ๆๆๆ ไปห้องแลบ เอส 1 302 เพื่อนๆนั่งเต็มห้งอล่ะดีน่ะที่ เรียน 1 ชม สอบ 1ชม ตอนเรียนเราก้อเอา แลบ 1 2 ขึ้นมาทำ ฝึกทำ พอทำเจงๆๆ พวกครีเอทก้ได้อยู่แต่ตรงเปลี่ยนค่าไม่รู้ซะงั้น เราเลย ลบหมดแล้วพิมใส่เลย พวกคำนวนกอ้ได้อยุ่ แต่ตอนส่งลุ้นมากๆๆๆ แต่จานก้อให้ 10 เย่ๆๆๆ พอเสด ก้อออกมารอนอก ก้อบพาไปหาจาน ปรึกษาเรื่อง สัมมนา เปลี่ยนเป็นเอา สันยานกันขโมยแทน เมือ่เสดก้อขอตัวกลับบ้าน ตอนบ่าย ส่ง จทย์ให้ แมก กับแว ก้อดี ช่วยได้แค่นี้แหละ แล้วก้อหลับไป ตื่นมาวันสุก โอ้ไม่น่ะ สายอีกแล้ว .... ไปเรียน แมทตอท สาย ตั้ง 10 นาทีแต่ดีที่จานเพื่งเริ่มเอิ้กๆๆ วันนี้เรียนไม่ยากเรือ่งเมทตริกส์ แต่ไปมา งง เรือ่งทำให้เป็น 0 ซะงั้น แล้วพักแป้บ แล้วต่อด้วย อิ้งฟอซาย 2 กอ้ดีขึ้น จานชาลีดู สนุก มากกับเสกเรา อิอิ วิดวะเฮฮา อยู่แล้ว แล้ว บ่าย ก้อเรียน ดาต้าคอม แต่ จานแคนเซิล คาส ซะงั้น  เลยเอานุ้คโบ้คเราไปฉายเรื่อง โกสไรเด้อให้เพื่อนดู ในห้องสโลบ นั่นเลย พอเกือบ บ่าย 3 ออกมา ก้อเห้นว่า สาขามารอเรียนกันแล้ว เหอๆๆ  แล้วไปเรียน โอเอส กอ้ดีคับ เข้าใจมากๆๆ แล้วไปที่ 7 ก่อน กินไรนิดหน่อย แล้วไป หอบีบี ดูท่าว่าเสดล่ะ ดู 7 วันยังไงกอ้รัก  และเข้าใจล่ะ ซึ้งปนน้ำตาเป็นไง เราไม่อาย หรอกที่น้ำตาเราไหล เพราะ เรือ่งนี้ เหอะ ๆๆ แล้ว ก้อๆไป ในมอ เพื่อ รับน้องปี 1 กว่าจาเสด ก้อปาไปตั้ง 5 ทุม กลับถึงบ้าน 12.00 เจอด่าเป็นชุดอีก แต่ ที่ แทงใจดำกว่านั้นคือ แอบหนีไปเที่ยวมาใช่มั้ย เรารมขึ้นเรย เรา พูดไปว่าถ้าหว่อไปเที่ยวหว่อก้อบอก หว่อไม่เคยปิดบัง แม่อยุ่แล้ว แต่ นี่หว่อไปทำงานมา  หว่อไม่อยากให้แม่มาพูดอย่างงี้เลยน่ะ คับ กว่าจานอน หลับ และตื่นมาอีกเช้า เสา ไปเรียนโอเอส สายอีกตามเคย แต่วันนี้เราชุดธรรมดาไปเรียนโดน ตำหนิ จากเพื่อนๆๆ นิดหน่อย แต่กอ้ไม่เปน ไร น่ะ ไม่ได้ใส่บ่อยๆๆนิ แล้วไปเล่นที่บีบี เพราะเค้ามีงานขึ้นหอใหม่  แล้วบอลก้อเปิด โกยเถอะเกย์ ให้ดู ดูไปซักพัก บาสบอลเบื่อ เลย ไปทานข้าว ที่งานเลี้ยงหอใหม่ หน้าห้อง แต่เจอ ยาย ท้าชน เหล้าอ่ะดิ โดน หมด เว้นเรา เพราะ พูดไปว่า ผมไม่ดื่มครับ -*- ความจริงถ้าไม่ใช่ว่าต้องขับมอไซกลับบ้านนิก้อ ดื่มอยู่  อิอิ ... แล้วกลับเข้ามาในห้อง ต่อ เปิดดู อีปิคมูฟวี พอเสด เรา ก้อขอตัวกลับมาบ้าน -*- พุ่งนี้เราตอ้งย้ายของ ไปหอบีบีใหม่ล่ะ ยังไม่ได้จัดเลย ไว้พุ่งนี้ก่อนล่ะกัน ....ปล. ม่ะคืนที่ตลาดเจอพี่... ด้วย ก้อเข้าไหว้ พี่เค้า พี่เค้าก้อ ชวนคุยนิดหน่อย แล้วพี่เค้ากอ้ตอ้งไปกับเพื่อนพี่ เราเลยขอตัวก่อน แต่ทำไม อ้อมกอดพี่ อบอุ่นดีน่ะ ... .... ม่ะวาน เหนหน้าหลานรหัสล่ะ คิดไรม่ะออก เรามองไปที่ สร้อย จี้มังกรที่เรา ใส่อยู่ เราเลย ถอด เอาไปให้ น้องติงลี่ เอาใปให้ หลานรหัสเรา ดูนอ้งจะดีใจมาก ก้อดี นอ้งรหัสเราดันไปเรียน มอชอซะงั้น สงสาร หลานเจง ๆๆ และสำหรับ นอ้งเทค ไม่ได้แกล้งน่ะ ที่ให้ห้อยหนอนชาเขียว แต่ตั้งแต่เอามาใช้ ใคร ๆๆ ก้อชมว่าน่ารัก เลย เอาให้นอ้งห้อยดู -*- ... ตอนนี้ ได้ลง เกม มาริโอที่โน้คบุ้คล่ะ เอาไว้ให้ นอ้งชายเล่น มันจาดีใจมั้ยนิ -*- เพราะ มันอาจเล่นจนเบื่อแล้วก้อได้...   และที่ดนเต็ม ๆๆ บอกแม่ว่าพุ่งนี้ย้ายไปหอแล้วน่ะ โดนสวนกลับมาว่า หาเรือ่งให้เสียตังอกีเเล้วอยุ่บ้านดีๆ มีข้าวให้กิน มีที่นอนให้ไม่เอา -*- เอ้าไหง เป็นงั้น ม่ะเข้าจายกันบ้างเลย

23/06/50 Just a week but that’s so OK!!

星期天 - 就没有设么了 就是起的漫一点儿以 我起 的时间就是 11.00 可是我妈妈 也骂我了很多 然后我就去可爱的家 对她谈了很多的话… 她说明天要一起和我回去我们的大学 那也好啊… 我就告诉她明天 八点哦…  

星期一 – เวลา 05.30 เสียงอันน่ารำคาญของนาฬิกาปลุก ได้รบกวนความฝันทำให้เราตอ้งตื่นขึ้นมา แต่เราก้อกดปิดมันแล้วล้มตัวนอนต่อ.... กำลัง ฝันอยู่ดี ๆ อีก เสียงเพลง Lydia – Fir ดังอีกก้อตื่นอีก เสียงมากจามือถือ เราเอง เฮ้อ เลยต้องตื่นเจงๆ ล่ะ คราวนี้ ... ก้อรีบล้างหน้าแปรงฟัน แล้วออกไปจ่ายตลาด ในขณะเวลาที่ กำลังซื้อซาลาเปา อยู่นั้น เม็ดฝนเริ่มตกลงมา เราเผลออุทานไปว่า โอ้ ชิท ... กูจะไป มอไงว่ะเนี่ย .. แล้วเจ้าของร้านมองหน้า  ตี๋ ๆๆ เมือ่กี้ตี๋พูดว่าไรเหรอ .... เราก้อ อืม ไม่พุดไร ยิ่มให้ แล้วรีบเดินกลับมาบ้าน ขึ้นครัว สรุป มื้อเช้าของวันนี้คือ ผัดเต้าหู้ แต่ไหง เค็มเช่นนี้ ... มองออกไปนอกบ้าน ฝนก้อดันตกหนักเข้าไปอีก ... มองดูเวลาก้อ จะ7 โมงแล้ว เลยต้องรีบ อาบน้ำแต่ง ตัว เพราะ เด่ว ต้องไป รับ เพื่อนสาว เข่ออั้ย นัดไว้ 8.00 โมง แต่ฝนไม่ยักกะหยุดเนี่ยดิ สุดท้ายเลยต้องเพิ่ง เสือ้กันฝนไป โอ้ ชิททททททท..... เปียกทันทีที่ออกจากบ้านเลยแม่ง ...  พอขับไปถึงบ้าน เพื่อนสาว ก้อนั่งรอสักพักเพราะ เพื่อนสาวต้องล้างจานก่อน พอเสดหมดแล้วได้เวลาลุย กับฝน เราพูดขึ้นมาว่า วันนี้เธอน่ารักจัง เธอขับมอไซน่ะ .... อิอิ สรุปเราซ้อน เพื่อนขับ ... แรก ๆๆ ก้อ โอเค แต่ พอไปสักพัก รู้สึกว่า ขสกางเกงทำไมเปียก ๆ มองไปดู โอ้ชิท น้ำสะเด็นมาจากล้อรถเต็มๆๆ โดน ๆๆ นี่ไม่เท่าไร แต่พอไปถึง ทางแม่จันเค้ากำลังสร้างถนนอยู่เนี่ยดิ ขี้โคลน สะเด็นมาพร้อม โอ้มายก้อด ....... พอขับมาถึงหอ เข่ออั้ย ก้อมองซ้ายมองขวา ไม่ยักกะมี น้ำก้อกเลยแฮะกะล้างซะหน่อย ... เหลือบไปเห็นแอ่งน้ำขังจากน้ำฝน พอดี ก้อรีบวิ่งไป เอามือ ไปจุ่มน้ำลูบ ๆๆ ขาเกง ซ่ะ สาว ๆๆ มองเต็มเลย แต่กุไม่อายซะอย่าง 5555555555 แล้วกอ้ขึ้นไปบนห้องสมุด เปิดโน้ตบุ้ค นั่งอ่านเรรรื่องสห กรุ้ป เพรา ต้องส่งบ่ายนี้  อ่าไนปมา งง ซะงั้น แปลไม่ออกดาด ... แต่ก้อตอบไปมั่ว ๆๆ .. พอเที่ยง คุณก้อบโทรมาบอกว่า มาหาที่หอหน่อย ก้อโอเค เพราะไง วิชาสัมมนา วันนี้ไม่ได้เรียนอยู่แล้ว กอ้ไปนั่ง ดูงนก้อบกัน ไหง งานมันตอบเยอะชิบ ความอิจฉาเริ่มครอบงำเราล่ะ ไม่ได้เราตอ้ง ตอบดี ๆๆ ล่ะ ก่อนออกจากหอก้อบเลยนั่งแก้ให้มันดูเหมือนกับว่าตั้งใจตอบ -*- แล้วก้อออกจากหอ แต่แวะปริ้นงานหน้าหอก้อบเจอ โอปอพอดี ... โอปอมองหน้าเรา แล้วยิ้ม แปลก ๆๆ อาหล่ง คืนก่อนไปทำไรไว้ น่า อย่าคิดว่าคนอื่นไม่เหนน่ะ เราก้องง เราไปทำไรว่ะ .... แล้วปอก้อบอกว่า ไป เที่ยวน่ะ แม่นกกอ้ไปด้วย อ๋อเราก้อว่าใครหน้าเหมือนแม่นกมาก ในคืนนั้นแต่ก้อไม่ได้เข้าทักเพราะไม่แน่ใจ เลยเต้นต่อ แล้วอยู่ดี ๆ โอปอก้อแซวว่า แม่นกบอกว่า อ่าหล่ง เต้นเก่งมาก เลย เต้น ท่าไหลไปมา เหมือนที่ยี่ปุ่นเต้นกัน เลย (ชมกูรึป่าวว่ะ เนี่ย ) แต่ไงก้อแอบดีใจ น่ะ อิอิ ท่าทางเราเด็กเรียนจะตาย ไม่คิดเลยว่าจะเต้นเก่งอย่างงงี้ บ่าปอก้อพูดใหญ่เลย ว่าแม่นกแปลกใจ จิงๆๆ  -*- เราก้อทำไงได้ ยิ้มรับลุกเดียว .... พอไปถึงห้องเรียน  ปอก้อยังพุดไม่หาย  เด่วคนอื่นก้อรู้ธาตุแท้เราหรอก .... นั่งเรียนอิ้งไป ก้อหนุกอยู่ ๆๆ เรียนรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่งอบ้าง เรียน พวก ซับเจก เท้น ไรงี้ง่ะ เด็ก ๆๆ ไงไม่รู้ดิ...  แล้วก้อขับมอไซกลับมาบ้าน แต่ตอนขับไปช่วงที่ทำถนน แม่จัน เนี่ยดิ ภาพเบือ้หน้าดูเหมือน ฉากใน ไซเล้น ฮิล ไงงั้น จะต่างก้อแค่ในหนังเป็นหมอก แต่นี่เป็น ควัน -*- ชิทๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลย ... กลับถึงบ้านดุกับข้าว โอ้มายก้อด ไม่มีไรเลย เปิดตู้เย็น เจอ น้ำเต้าหู้ อืมดีน่ะที่ซือ้ไว้ม่ะเช้า  สรุป วันนี้กอ้ได้ น้ำเต้าหู้ช่วยชีวิตไปอีกวัน...    

星期二 – แบบเดิมอีกครับ ตื่นเพราะจากปลุกรอบสองจาก มือถือ ... ช้อปปิ้งตลาดตอนเช้า ผู้คนวุ่นวายน่าดู ..พอทำไร ๆ เสด ก้อสตร้าท รถ ออกจกาบ้าน มาถึงซักสันกอง แม่ง ฝน ฟ้า คะนอง อย่างหนัก .... ต้องรีบ แวะที่หลบด่วน ... เปิดเพลงฟังไป ดูเหมอืนนั่งถ่ายเอ็มวีอยู่หรอก แต่ไม่ใช่ เพลงช้า เราฟัง เพลง ฮิพ แล้วโยก หัวไปด้วย เอิ้ก ๆๆ (ถ้ามีใครนั่งหลบฝนข้างๆ เราก้อคงดี...) กว่าจะหยุดปาเข้าไป 2 ชั่วโมง พอไปถึงมอ ก้อ 10 แล้ว ไม่ไปห้องหมุดดล่ะ ไป นั่งกับเพื่อน ที่เรียนแลบดาต้าคอม ตอนเช้าด้วยเลย ไปกอ้ไม่ได้ทำไรนั่ง ดู  คุย ๆๆ เท่านั้น อยู่ดี ๆๆ พี่อ๋าเดินมาบอกว่า วันนี้ แลบถึง 20.00 โอ้ ชิท ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พอ เพื่อน ๆๆ ทำแลบ เสด กัน ตอน 12.30 ก้อไปทานข้าวกัน พอเสดแล้ว เนือ่งจาก  โอเอส คอมมาน ยังไม่ได้ทำกันเลย ทุกคนเลยอพยพกันไปที่หอก้อบ เพื่อ ลอก... สุดท้าย ท้ายสุด ก้อไม่ได้ข้อ 3 1  ว่ะ แล้วก้อไปเรียน พอถึงเวลาแลบ ของเรา จริง ๆๆ 16.00 ก้อตอ้งนั่งทำตั้งแต่แลบ แรกสุดเพราครั้งที่ เพ่อ๋าไม่มา ซวยไปเลย แต่ก้อดี ทำได้เกือบเสดหมด ภายในเวลาก่อน 18.00 เหลือขอ้นึง ไว้ครั้งหน้า ล่ะกัน (วันนี้หในคาบหลุยด่า แล้ว ด่าแรงสะจาย ดีจริง แต่ก้อสงสาคนที่โนนด่า น่ะ ).. 

星期三 – อ่า 5 วันนี้เรียน9.โมง ครับ รีบเบิ่งรถออกจาบ้าน 7.30 เอาแก้สบี้ไปด้วย แล้วแวะที่หอ บีบี ไป แต่ง ผม หัวแหลม คิดว่าจะทำไม่ได้ล่ะ แต่กอ้ได้ อิอิ ความมั่นใจกลับมาล่ะ แล้วมา มอ กับ รถ ของบอล ... คาบแรกเรียน ลอจิกติ้งกิ้ง ก้อดี ตลอดทางเดินที่เดินมาห้อว มีแต่คนมอง เหอะ ๆๆ สงัสย ไม่เคยเหง ของแปลก พอเข้ามาในห้อง จานยังไม่มาเลย เข้าไปนั่งก้ะ ก้อบ เหลียวซ้ายเหลียวข วา หา เด็ก ที่มาจากจีน อ๋อ นั่งก้ะ หนู ก้อดีล่ะ หมดห่วง .. พอจานมาเรียนไป เรียน มา เด็กจีนท ชื่อ จาวจาว ไม่เข้าใตซ่ะงั้นแล้วเราก้อดันเล่นเวลาครูสอนด้วยดิ ตอ้งให้ หนูสอนเราอีกทีแล้วเราแปล จีนให้ จาว ๆ ฟัง สงสาร เจง ๆๆ ก้อยกตัวอย่างไปว่า 如果有五个鸟 但第一个是 白色  第二个也是白 那我们可以说是第五个也是白的.. แปลว่า สมมุตมีนก ฝูงนึง ถ้าต วที่1 ขาว 2ขาว 3ขาว 4ขาว ดังนั้น ตัวที่ 5 ก้อต้องขาวเช่นกัน ... จาวๆ ก้อเข้าล่ะ โล่งอก .... แล้วจานก้อปล่อยตอน 11.30 ทานข้าวที่ อี1 วันนี้เรากิน บะหมี่ต้มยำ อิ่มอยู่แหละ ... แล้วตอนบ่ายก้อไปเรียน แลบนิวเมอ พอเจอโจทปุ้บ โอ้ม่าย มืดแปดด้านเลย เลยถามจานจานแนะว่า ใช้ ทฏษฏี เศาแก้โจทย์น่ะ โจทย์เปนงี้ครับ X ⁴ + 4X ³- 194X ³ + 396X ² -196X – 199 = 0  ก้อแทนค่าเอ็ฏด้วย -1 จะได้ ตัวประกอบออกมา เป็น (x+1)(x+1) (x^2-2x+1)=0 ผลสุดท้ายได้ออกมาเป็น เอ็กเท่ากับ -1 -1 -15.12 และ 13.12 แต่โจทย์ ต้องการ ค่าบวกเท่านั้นเลย เสดเราเลย ใช้วิธีการ ไบเสดชั่นเมดตอด ดีน่ะที่ก้อบเขียนไว้ให้ ก้อแค่เปลี่ยน สมการ เปลี่ยนช่วง ก้อได้ คำตอบออกมา 13.12 โยที่ค่าเอออเร่อ เป็น 0.000000 เย้ แต่พอมองไป หา คนอื่น เพื่อนๆเราต่างทำหน้า เศร้า ๆๆ เราเลยเปิดแชร์ ให้  และเปิดเอ็ม พอเปิดเท่านั้นแหละ อาล่ง ทำไง ขอหน่อย เหอะ หล่งจัดให้ ...... และแล้วก้อผ่านไปได้ด้วยดี ส่ง ก่อนเวลา อยุ่ อิอิ ... แล้วไปเรียน ดาต้าเบสต่อ โอ้ชิท เลย เรียนไปสักพัก ง่วงมาก                 ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  แล้วจาน เลยให้ วัน กับ เก่งออกไปพูด เกี่ยวกับประสบกานเวิกแอน ทราเวิล ฟังดูก้ออิจฉาน่าไป  แต่พอ สองคน พุดเสด กอ้บ ตัวดี บอกจานว่า มีอีกคนที่ไป ยี่ปุ่น เราเลยต้อง ออกไปพูด เราก้อพยายามเก็บอาการปะหม่าไว้ แต่ก้อเก็บไม่อยู่ เขิน ๆๆ ก้อเล่าไป ว่าไปเมือง โคไอว่ะ แต่เพื่อนดันได้ยินว่า ค ว  ย ว่ะ แทน เราล่ะเซ้งเลย ไม่รู้ว่าทำไง ก้อยิ้ม ลูกเดียว  ก้อดีน่ะ เล่าบ้าง นิดหน่อย ....  เพื่อน สงสัยแค่สองอย่างคือ ยากูซ่า กับ กระหรี่ เฮ้อ ...  พอเลิกเรียนไปเปลี่ยนเสือ้ กงเกง ไปเตะบอล กัน หนุกหนาน มาก ๆๆ เหงือ่เต็มตีว เลย ตอนท้ายโดนสั่งให้ถอดเสื้อ เขิน ชิบไม่เคยถอดตอ่หน้าคนเยอะๆๆนี่หว่า ...  แล้วก้อกลับบ้าน ตอน 20.00  โดนท่านแม่บ่นนิดหน่อย แจ่เราก้อรีบวิ่งขึ้นห้องนอนซะก่อน.. สนุกจิงคับวันนี้ เรียนเหนือ่ย เพลียกีฬา แต่เมอื่มองดูแล้ว กลับชื่นใจ น่ะ จะแอบมองอยู่ห่างๆๆ ไกลๆ อย่างห่วงๆๆ....

星期四 – แลบ 8 โมงเช้า ดาต้าแบส  มายก้อด รีบเบิ่งมอไซด้วยความเร้ว 70 มั้ง แต่ก้อมาถึงปลอดภัยดี รีบเข้าห้องไป จองเครอื่งไว้ให้ ก้อบ แต่ อ้อมมานั่งแทน ล่ะ เหอะ ๆๆ ไม่ว่ากาน ...ก่อโดน ก้อบว่านิดหน่อย ทำ แลบบ้างแอบเล่นเวปบ้าง ... แต่ก้อส่ง รัน แลบ 2 อยู่น้า .... พอ 10 โมง ก้อตอ้งรีลบ วิ่งไปเรียน คอมไพเลอ่ โอ้ ไม่น่า เรียน ทั้งวันเลย หลับบ้าง แต่ก้อพอรู้เรื่องอยู่ ทำแลบ จนถึง 19.00 เพลียเหนือ่ย เพื่อนหลายคนก้อทำไม่ได้ เราก้อช่วยเท่าที่ช่วยได้  อ่ะน่ะ .... เพื่อนรัก ... พอปิ้มาบ้านถาม หม่าม้า  แม่บอกว่า พุ่งนี้ พี่สาว จะกลับมาล่ะน่ะ โอ้ มายก้อด คิดถึง มาก ๆๆๆๆๆๆ กลับมาซะที ... อยากให้ถึงพุ่งนี้จิง … ก่อนหลับเจอนิว ในเอ็ม มันบอกว่าพุ่งนี้ไปด้วยกัน โอเช

星期五 –  นิวมารอตั้งแต่ 6.50 ล่ะนัด 7.00 มาเร้ซชิบ แล้วนั่งรถไป เรียน ระหว่างทางก้อคุยเรือ่งโน่นน่นี่ บ้างธรรมดา แลเรื่อง ทำงาน ที่โน่นเปงงัย ไร แบบนี้  แล้วไปถึง 7.30 ขึ้นไปขั้นเรียน อยู่ดี ๆ สร้อยเดินออกมาจาห้องน้ำซ่ะงั้น ... ตกใจหมด เปลี่ยนไปเยอะ ผอมลงมาก ได้ของฝากจากสร้อยด้วย เป็น แท่นน้ำตาล ครืสมาส เราะกะไม่แกะ เก็บไว้เป็นที่ระลึก ... แล้วเพื่อนเริ่มทยอยมา ทีละคนสอง คน ต่างคนต่างแปลก ใจกับ คู่รัก นิวสร้อย หนู ต้องเดินออกไปหน้าห้องเพ่อกลับมาดูว่าเข้าห้งอถูกป่ะ เอ้ก ๆๆ เดปลี่ยนไปเยอะ .. แน่ ๆๆ  แล้วนั่งเรียน เมดตอดต่อ วันนี้เรียนเรื่อง นิวตันเมดตอด  และ ฟิก พ้อย นิวตัน เข้าใจอยู่ แต่ฟิกพ้อย นี่ยากเอากานเลยน่ะ .... พอเสด ก้อนั่งพักกันที่ ลานเปา  ก้อธรรมดา นั่งดู อาหารตาทั้งหลาย เราไปนั่งคุยกะบิ้ก ด้วย และทักทาย เพื่อนบิ้กด้วย จนเค้าคุยกะเราแล้ว ... เรา ตอ้งหัด สนใจคนรอบข้างเพื่อนด้วยล่ะ  ไม่ใช่สนแต่เพื่อนเราน้า .. .แล้วไปนั่งเรียน อิ้ง กะจาน ชาลี เรียนหนุกดี จังว่ะวันนี้  แล้วเที่ยงก้อนั่งกิน หมี่ต้มยำ แต่... โดนเก้ฐไป 20 ซะงั้น วันก่นอยัง 15 เลย ... แล้วบ่ายเรียน ดาต้าคอม กอ้เรื่อย ๆๆ สงสารเพ่อนไอทีเนาะ ท่ทาง งง กัน แล้วก้อถึงโอเอส  เรียนไม่ค่อยเท่าไร แต่ตอนพรีเซ้น พี่ไอทีพรีเซ้นได้ ใจมาก ชอบ ๆๆ แต่ตอนตอบคำถามเราได้ถาม พี่เค้าส่งสายตาพิฆาตมาหาเราเล่นเอาซะ ถาม ไม่เป็นคำเลย -*- แต่ก้อชอบ ท่าทางพี่เค้าอยากพรีเซ้นเก่ง อย่างพี่เค้าบ้างจัง ...แล้วกลับบ้านกะไอ้นิวแวะทาน ข้ายซอยไก้ร้านป้าหลอย อร่อยเจง ๆๆๆๆ  แล้วกลับมาบ้านครับ ช่วยเก็บร้าน แล้วถามแม่ว่าพี่มากี่โมง ก้อได้ว่า 9.30 เราก้อรอเวลา แต่คอม ดันเสียซังั้นเลย นั่งลง วิน ใหม่ อยู่ เอ้ะ 2ทุ่มแล้ว ทำไมไม่มาเรียกเราว้า ลงมาดู ปากด ว่าเค้าไปรับพี่แล้ว ไม่บอกเราเลย น้อยใจ .... เราเลย ขึ้นมาหลับ คาคอมเลยเพราะรอมันลงวิน แต่แล้วกอ้ได้ยินเสียงเคาะปะตูดังขึ้นรีบไปเปิด พี่สาว เราเอง ดีจายที่สุ้ด.... แต่เนื่องจากพี่ก้อง่วงมั้งเลยอนนอก่อน เราเองก้อต้องรีบนอนเพราะพุ่งนี้มีเรยน 9.00 -*-

星期六 – อ่าน่ะ พี่สาว มาปลุกเราเองซะงั้น .... พอ 8.00 ก้อขับ มอไซไปบ้านนิว แล้วนั่งรถมากับนิว ช่วงเช้าก้อเรียน โอเอส ไป แต่วันนี้เสียงดังน่าดู อาจเป็นเพราะ รวมทุกเสกก้อได้ ... แต่ก้อะพอรู้เรื่องอยู่ ..ชิสอุตส่าปริ้นลืมไว้หน้า ตะก้า มอไซศะงั้น ....ก่อนจะเลิก นัท กะวัน ทักว่า อยากให้เราลองนวดให้หน่อย ก้อจัดให้ โห นัท ครวญครางใหย่เลย ท่าทาง จะชอบ โอเชล่ะ คนที่ถูกนวดชอบ คนนวดก้อพอใจล่ะ แล้วเดินไป ดี 1 กะ นิว สร้อย เพราไปรอแม่ สร้อยกัน จากนั้นก้อไป แม่สาย ทีเดียวเลย โคตรดีใจ ในที่สุดก้อหาได้ แล้ว โปเยโปโลเย ทั้ง 3 ภาค ที่เป็นหนังน่ะไม่ใช่ล้ะคร และเอ็มพี 3 นิดหน่อยเพลงก้อเดิม ๆๆ  ... แต่มีคามสุขดีน่ะวันนี้ แต่เจ็บเท้าไปนิดเพราะเดินมากไปหน่อย ... กลับมาบ้าน อยากกินตำส้ม ไปซื้อร้านปิดอีก เลยไปซื้อยำหนอ่ไม่มากิน กินปุ้บ ท้องก้ออัตโนมัติเลย  ถ่ายแสบ ชิบ แล้วลงมาเก็บร้าน เหนอื่น่าดสำหรับวันนี้ ตอ้งลงฟร้อน พิมจีนให้พี่สาวด้วย -*-

ปล.. อาทิดนี้ที่ผ่านไป มันมีคุณค่ากับเรานัก ได้ปลดปล่อย ได้พูดในสิ่งที่อยากบอกให้ทุกคนได้รู้ จะได้ไม่ตอ้งสงสัย รุ้สึกดีทีได้พูดมันออกไป ถึงเพื่อนจาตกใจก้อเหอะ ... ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดี ๆๆ น่ะ เบล เอ แตม เกม ส์ ... เพ่อนรัก ... ที่ไม่เคยทิ้งฮาเลย น่ะ  ขอโทษบิลลี่ด้วยที่วันนี้ผิดนัก ที่ให้บิลลี่สอนขับรถ อ่าน่ะสุดวิสัย ๆๆ จรริง ๆๆ ขอโทษ ค้าบ .... รักทุกคนน่ะ พ่อ แม่ พี่สาว นอ้ง ชาย    และเพื่อน ... และ ว่าที่น้องเทคด้วย..... สำหรับ เพื่อน ยังงัยก้อคือเพื่อน โกดบ้างก้อมีวันหายหาก รู้สึกผิด แล้วน่ะ ... จันนี้ต้องส่ง หัวข้อ สัมมนาแล้ว ... 谢谢你的话 它作给我有很多的快乐.. 谢谢…

16/06/50 More Fun and a little of serious……

                กอ่นอื่นต้งอขอโทษด้วยที่ไม่ได้เขียนนานแล้ว แต่เรื่อง ยี่ปุ่นเบรกไว้ก่อน ไว้มีรมก่อนจะเขียนให้อ่าน เอง  แต่สิ่งที่อยากบอกอยากเล่าคือต่อจากนี้ต่างหากล่ะ.....

                เมื่อปามานวันอังคารได้คุยกับเดีย อยู่ดีๆ เดียก้อถามว่าไม่หาแฟนอีกร่ะ  เราก้อบอกว่า ตั้งแต่เราอกหักจากเธอเราไม่อยากรัก ญ คนไหนอีก เดีย ก้อคิดว่าเราพูดเล่น ๆ แต่เราก้อเน้นว่าเราพูดเจง ๆ จากนั้นเดียรก้อจัดการเป็นแม่สื่อ หาแฟนให้เรา คนแรกเรียนอิ้ง แต่สูง 175 แต่เหมือนไม่เหมาะกะเราเลย แต่ก้อดี เพราะเดียแนะนำว่านิสัยดีมาก เราเองก้ออยากรู้จัก ทำเอานอนไม่หลับตั้ง 1 คืนแนะ แต่พอ วันพุด เดีย ส่งรูปมาให้ดูก้อเข้าใจทันทีว่า มันไม่ใช่ .... แบบที่เราชอบ ง่ะ แต่ก้อขอบคุณเดียไป ที่ช่วยหาให้ .... ทำให้เรามีความสุขช่วงนึง ... แต่เหนือ สิ่งไดนั้น เราขอขอบคุณคำแนะนำจากเพื่อนๆ อันเป้นที่รักของเรา ว่าครั้งแรกที่เค้าจีบกันต้องทำไง สรุปก้อคือ เราตอ้ง คุบแบบ สไตล์ตัวเอง อย่าเขิน แต่ต้องทำให้เค้าเขินให้ได้ ... และจาก ตี่ใหญ่ แนะนำว่า ต้องส่งข้อความให้เค้า ก่อน สักพัก .. แล้วค่อยลงมือโทรหา ....  ล้วนแต่เป็นวิธีที่ดี แต่เราคงไม่ได้ใช้ง่ะ เสียดายจัง...

พอถึงวันพุดใช่ป่ะ ตอนเย็นพอเลิกเรียน ก้อไปเล่นบอล กับเพื่อน ๆๆ เล่นซะดึกเลย กลับมาถึงบ้านอีกที ก้อ 5 ทุ่ม มั้ง เจอหม่ามี้ บ่นไปทีนึง ที่กลับช้าแล้วไม่ได้โทรบอก ท่าน  พอวันผัสก้อหลับเป็นตายเลย .... เจอบ่นอีกแร้ว ......

จำไม่ได้ว่าวันไหน เออ วันจัน ตอนเย็น พอเลิกเรียน ก้อหอบสังขารไป แมคโคร เพื่อซื้อ เครือ่งปริ้น ... เครอื่งใหย่ ชิบหาย  และได้ หมวกกันน้อกอีกใบมา ทีแรกกะ ซื้อคลุมทั้งหัว แต่เมื่อดูราคาแล้ว ...เออ ขอซื้อแบบธรรมดาก่อนล่ะกัน ...ตอนขนกลับดิ ระยะทางจากแมคโคร ถึงบ้านก้อปามาน 60 โล มั้ง  ขับลำบากเจง พอขับถึงแม่จัน ฝนสะเออะ ตกลงมาอีกแต่ไม่หนักก้อขับฝ่า แต่พอถึงแม่คำ แม่ง ตกแบบ กระหน่ำ ซ้ำเติม แบบเวลาอกหัก ไรแบบนั้นเลยต้อง แบกเครอื่ง ปื้น วิ่งไปหลบฝนที่ศาลา ทั้ง ๆ ที่ เกือบปียกหมดล่ะ  .. ดู เวลาฝนตกก้อมีความสุขดีอยู่แต่ ขนตามแขน ขา มัน สแตนอัพตลิดเวลา เริ่มหนาวแล้วครับ ... ว่าแล้วระหว่างที่รอฝนตกอยู่ ก้อมองไปที่ถนน ดุ การตกของ หยดน้ำ ดูแล้ว สบายอามรมเจง ๆๆ  กว่าฝนจะหยุด ก้อปาเข้าไป ชั่วโมง .... แล้วก้อขับไปต่อ แม่ง เสือกตกอีก ต้องรีบ หาที่หลบ อีก ได้ที่หลบเป็นศาลา ผุ ๆๆ พัง ๆๆ .... น่ากัวชิบ ... พอแน่ใจว่า หยุดชัวแล้ว.... ก้อซิ่ง กลับบ้านด่วน เด่วตกอีก แสด..........       พ อ ถึง บ้านเจอเข้าไปดอกครับ ทำไมม่ะหลบฝน ทำไม ม่ะพก เสื้อกันฝน .... ปาเข้าไปเป็นชุด เราก้อแต่ ยิ้มรับ ๆๆ ครับ ๆๆ ก้อรู้ว่าที่บ่น เพราะท่านห่วง... รักท่านเหมือนกัน ถึงบางครั้ง เราเองจะดื้อไปบ้าง ....  แล้วรีบขึ้นมาบนห้องแกะกล่องเครอื่งปริ้นดีน่ะทีมันหุ้ม พลาสติกไว้ ไม่งั้น ... เหอๆๆ ก้อรีบติดตั้ง แต่มาสดุดที่ว่า ... ใส่หมึกไมท่ได้ ซักที ก้อทำตาม ที่กระดาษ สอนแล้ว ก้อโทรไป ถาม แตม ก้อบอกว่าต้องเสียบได้ดิ ๆๆ เราก้องง ไม่ได้ ซักที ก้อเลย เสียบปลั้ก เปิดเครื่อง ปริ้น ชิท....... ที่เสียของหมึก ถไลมาเองซะงั้น ... ก้อเสียบได้ แล้วก้อลองปริ้นออกมาดู โอเค แจ่มใช้ได้ ...

เครอื่ง ปริ้นไปล่ะ คราวนี้ มาฟังเราบ่น ไอ้ DVD external USB หน่อยล่ะกัน ซื้อมาดีจายอย่างแรง ... รีบเปิดดู เปิดได้อยู่แต่โหลด ช้าโคตร ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ก้อเลยลองเปลี่ยน เอา ดีวีดี ไป ใสเครอื่ง พีซี แล้วเอา ซีดีรอม ไปใส่ ที่เอ็กเทอนอลแทน โอเค ใช้ได้ เรานิ ฉลาดไม่เบา เอิก้ ๆๆๆๆๆๆๆ ( เบื้องหลังคือ โทรไปถาม เขื่อน แตม 2 3 รอบแน่ะว่าต้องทำไงบ้างเพราะ ต่อไม่ได้เลย -*- ).....

เอาล่ะมาถึงเรือ่งไคลแมก ของครั้งนี้กัน .. ม่ะวานตอนเย็นได้เลิกงามยามดี ได้ไปเที่ยว แต่ม่ะเล่าดีกว่า ขอเก็บความรู้สึกดีๆ ๆๆ ไว้ล่ะกัน

ก่อนกลับก้อแวะทาน ก๋วเตี๋ยวยกล้อกัน เจอ ครูเปิ้ลและครู คนอื่นๆๆ จาก รร เชียงรายวิทด้วย และเข้าไป ไหว้ คุยไรกันนิดหน่อย ... ทำมายว้า เวลาครูเจอเราทีไร ทำไมต้องถามเกรด ตลอดเลย .... ก่อนกลับ ก้อแวะไปดุ ดวงไพ่มา ผลการดูเป็นอย่างไร  ไม่บอก เอาเป้นว่าเราพอใจ ซัก 80 เปอเซ้น ... ละกัน ...

สำหรับวันนี้แค่นี้ก่อนล่ะกัน คิดถึง รร เชียงรายวิท และ เพื่อน ทั้ง 4 ห้อง รุ่น 8  6.1 6.2 6.3 6.4
ปล. ในที่สุดก้อได้เอา เครอื่งเขียนดออิ้งไปให้ นอ้งติงลี่ซะที นอ้งแกขอตั้งแต่ จัน เราดันเอาให้ วันสุก เอิก้ๆๆ

 ขอบคุณที่มอบช่วงเวลาที่พิเศษ ๆๆ ให้ น่ะถึงจะสั้นแต่หว่อก้ดีจัยล่ะ .พุ่งนี้ ถ้าตื่นทันจะไปเรียน ดิสคริท กับ นอ้งๆๆ ปี 2 ด้วย ย้ำถ้าตื่นทัน ... และสิ่งที่จะต้องทำคือ...

-          ตอ้งฝึกขับรถให้ได้ เพราะเราไม่อยากให้ใครมาขับรถเจ้าบ่าวเจ้าสาว ที่เป็นพี่สาวเรา ไหน ๆๆ พี่สาวเราก้อจะต้องออกจากบ้านล่ะ ขอให้เราเป็นคนขับรถส่งพี่ออกจากบ้าน เถอะ หว่อจะพยายาม คิดถึงพี่ น่ะ ทั้งเจ้ เซียง เจ้ปี่ ....

-          หว่อ จะเริ่มปฏิบัติการ แผน พยายามทำให้เธอเปลี่ยนใจมาชอบหวอ่ไห้ได้ ...

-          และที่สำคัญกว่าอาราย นั่นคือการบ้าน อิ้งฟอไซย์ 2 ส่งอังคาร และ โอเอส ส่ง พุด ... ห้ามลืม ...

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ชีวิตอันไร้สาระของเราน่ะ ................. ออกน่าเบอื่จาตาย ใช่ม่ะ ...-*-

26/05/50 Start to write about my life in Japan……

                ถ้านับ ถึงวันนี้ ก้อ เป็นเวลา 10 วัน ล่ะคับ ที่ผมกลับมาเมือง ไทย  แต่ก้อยังคงเสียดายไม่หาย .. พูดตามตรง อยากได้เงิน มากกว่านี้อีกหน่อย ... เพราะการงานก็กำลังเข้าด้วยเข้าเข็ม .. แต่ต้องจากมาเพราะ ต้องพาเด็กๆ น้อง ๆ กลับ -*- ทำไงได้ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่จะเกิดถ้าเราไม่ทำตามที่เค้าวางไว้ ... เราก้อต้องทำใช่ไหมครับ...

กะว่าอยากเขียนตั้งแต่อยู่ที่ญี่ปุ่นล่ะ  แต่พอกลับมาจริงๆๆ กอ้ไม่รู้จะเริ่มเขียนไงดี แต่เขียนเรื่องหลังจากกลับจากญี่ปุ่นก่อน ล่ะกันน่ะคับ วันที่ 16 เวลา บ่าย 3 ถึง สนามบินสุวรรณภูมิ ได้ลงเครือ่งแล้วนั่งรถบัสต่ออีก แล้วโทรบอกแม่ด้วยว่ามาถึงไทยแล้ว ดูขาเข้าสุวรรณภูมิไหงไม่เหงสวยเลยเหมือนสร้างไม่เสด เล้ย........ แล้ว ขึ้นลง ชั้น 1   3 เพื่อ หาทางที่รถเมฟรีมาจอด พอขึ้นรถเมลฟรี แล้ว กอ้พามาจอดที่ ท่ารถไรไม่รู้ รถเต็มเลยคับ ก้อเดินไปซื้อตั๋ว รถตู้ ครนล่ะ 50 บาท เด็ก ๆ 2คน ก้อเป็น 150 บาท ... แล้วก้อต้องนั่งรอในรถตู้..... รอ้นก้อร้อน ... สักพักก้อออกรถ ไปถึง หมอชิด ปามาน 17.30 ซื้อ ตั๋วรถนอนกับ สมบัติทัว ที่นอนล่ะ 621 บาท แต่ของเด็กซื้อที่เดียวเพราะเด็ฏนอนด้วยกัน ผมนอน 1 ที่ รถออกเวลา 17.45 อีกนาน เลยไปนั่งทานข้าวคับ ผมสั่งผัดไท น้อง ก้อเอาด้วย ตั้ง 40บาท น้อยชิบหาย ... แล้วไปรอรถที่ท่ารถ ชานชลาที่ 36 คันแล้วคันเล่า ไปมา จนในที่สุดเวลา 19.35 คันของพวกผมก้อมาซักทีเพื่อความแน่ใจผมก้อเอาตั๋วรถไปให้ พนักงานอีกทีว่าตั๋วนอนป่าว เพราะ 621 ราคาเดียวกับ นั่งเลย แต่กอ้โอเค ใช่ที่นอน ก้อเอาของเก็บเข้าที่ แล้วรอเวลารถออก พอสักพัก อยากนอนหน่อย ก้อ หลับแบบหวาดระแวง ไม่ใช่หวาดกลัวว่าใครจะมาฉุด ไรแบบนั้นไม่ใช่ แต่ หวาดกลัว แบบไหงไม่รู้ดิ  ข้างนอกก้อไม่ได้เห็น .. ได้ยินแต่เสียงเครือ่ง ยน แอร์ เย็น เวลา เบรก ที ก้อตกใจ สะดุ้งตื่นตลอด-*- แย่เลย ... พอ ตี 2 มั้ง ไปที่พักกินข้าว เด็กๆๆ ก้อไม่กินกัน ผมเลยเอา ตั๋วไปแลกเครือ่งดื่มมาให้เด็ฏ ๆๆ กิน กัน และไปซื้อพวกของฝากมาบ้านหน่อย เห็น กาลาแมร์ แล้วคิดถึงเจ้ปี่คับ เพราะ ตอนขาไป หาซื้อไปให้เจ้ไม่ได้ ... แล้วก้อหลับไปรู้สึกตัวอีกที ... เค้ามาตะโกนเรียกว่า เชียงรายแล้วคับ ... ก้อตื่น พอถึงแม่คำ ก้อปลุก เด็ก ๆๆ ให้เตรียมตัว  เพราะใกล้ถึงห้วยใคร้ล่ะคับ พอถึงหน้าตลาด เด็ก ๆๆ กะขอลงด้วยซะงั้น แต่เด็ก ๆ เลยต้องขนของกลับไปเองเลย เด็กก้อบอกว่าไหว เพราะ คนล่ะชิ้นเอง พี่ก้อไม่รู้ทำไงน่ะ เพราะของพี่เองก้อหนักเหลือเกิน -*- พอถึงบ้านเห็นต๋ามา อยู่เลยเอาของฝากให้ต๋ามา ไป ... ตั้งแต่วันนั้ถึงวันนี้ ก้อปกติเหมือนเดิม ของทุกวันก่อนไปยี่ปุ่นคับ เพียงแต่ 22 ผมไปลงทะเบียนมา จ่ายไป 18300 บาท เอาเงินไปฝากในธนาคารด้วย ...  ค่าเงิน เยน ตอนแรกดุในเนต 28.34 แต่พอไปแลก แม่บอกว่า 27 บาท กว่า เฉยเลย ...เลยเก็บไว้ก่อน ... จนกระทั่งม่ะวาน ไม่ใช่ดิ ผมขึ้นไปดอยตั้งแต่ 23 ตอนเย็น พอไป ยืม เมมโมรี่สติ้ก บิลลี่มา ก้อต้องขึ้นรถไปเลย ไปถึงก้อม่ะมีราย เพียงแต่ รายๆๆ ก้อแปลกตาไป แต่ คนส่วนใหย่ ยังอดๆๆ อยาก ๆๆ เหงแล้วปลง พอ ตอนเย็น ฝนตกอีก พอหยุดก้อไปที่ผาตั้งเพื่อไปรับ เจ้าสาวในววันรุ่งขึ้น เดินทางนานมาก ใช้เวลา 4 ชั่วโมงมั้ง นี่ขนาดขับเร็วน่ะคับ เนี่ย .... ผมนั่งข้างหลัง กับ น้องเม่ยเซียง กะบเพื่อน เค้า ทีแรกนั่งกับเพื่อนเค้า แต่เพื่อนเค้าอายผมมั้ง รู้สึกนั่งเกรง ตลอดทางเลย ตอนไป เติมน้ำมัน เลยเปลยี่ให้เม่ยเซียงมานั่งแทน ... -*- พอไปถึงก้อแบ่งๆๆ รายกายว่านอนอไหน ผมไม่ไหวล่ะ พอทานข้าวเสด ผม ล้างหน้าแปรงฟันพอ แล้วผมก้อนอน จน 6 โมงเช้า รีบอาบน้ำ โดยไร้สบู่... พอเสดแต่งหล่อไรเสด พอเจ้าบ่าวก้อคือพี่ชาย โกฝ่าไฉ่ มาถึง พี่ก้อรีบเปลี่ยนผ้า แล้วขับรถขึ้นไปรับเจ้าสาวกัน ... พอไปถึง เจอด่านประตูเงิน ทองแรกเลย เอาซองเล็กให้ บอกไม่พอหน่อย พี่เลยเอาซองใหย๋ ๆๆ ให้ เจ้แกเลย โอเช .... ด่านต่อไป ตรงประตูหน้าบ้าน ไม่มีไร เด็ก ด่านสุดท้ายหน้าห้องนอนเจ้าสาว ... เจอหลาย ซองหน่อยที่นี่ ในที่สุดก้อได้ไปถึงห้องเจ้าสาวแล้วคับ ...ระหว่างนั้น ผมก้อมายืนถ่ายรูปวิวดอยผาตั้งเล่นๆๆ เพราะสวยมากๆๆ เหมือนที่เค้าถ่าย หนัง ลอด ออฟ เดอะ ริงเลยคับ .... จากนั้นก้อพักทานข้าว โต้ะจีนบ้านเจ้าสาวพอเสดก้อเริ่มเดินทางกลับมาบ้านเจ้าบ่าวคือหมู่บ้านเล่าลิ่ว ไกลน่าดู ... บรรยากาศงานแต่งก้อปกติไม่มีไรจนกระทั่ง .... แขกนอกหมู่บ้านทานแสดแล้ว คนในหมู่บ้านมากินน่ะดิ เหมือน ปอปลงชัด ๆๆ อดอยากมาจากไหน น่ากัวชิบ ... เหมอืนฝูงอีแร้ง ที่แทะ ซากอาหาร เห็นแล้วปลง จริงๆ เลย ... พอ 16.00  กว่า ๆ พ่อ เรียกบอกว่าจะกลับแล้ว หว่อกอ้ไปล่ำลาพี่ๆน้อง ๆๆ ยาด ๆๆ กำลังจะเริ่มรู้จักกับเพื่อน จ่าฟะแล้ว ไว้วันหลัง ถ้า มีบุญต่อกันคงได้เจอกันอีก ... แล้วก้อจากมา แต่ได้นั่งหลังกระบะเนี่ยดิ ... ไม่เป้นไร เราก้อฟัง เพลง จากโน้คบุ้คที่ซื้อมาใหม่ .. ฟังแล้วรอ้งเพลง ออกไป ดัง ๆๆ เพราะในรถกอ้ไม่ได้ยินอยู่แล้ว และ รอบๆๆ ก้อเป็น ถนนน ดิอยๆๆ  หมด มีความสุขเจง ๆๆ แต่ แดด ส่อง ว่ะ พอสักพัก เจ้ใหญ่ไม่ไหวจะอ้วกเพราะพ่อขับรถเร็วและ วนไปวนมา นิ เลยมานั่งหลัง ... สุดท้ายก้อกลับมาถึงบ้าน 17.30 ยังจาให้เซี่ยวเจิ๋งไปเรียน อีกแนะ ...แล้วช่วยเก็บของรายพวกนี้ วันนี้ก้อไม่มีราย ตื่นสายอีกตามเคย ใจนึงก้ออยากตื่นไป วิ่ง ตอนเช้า ๆๆ อยากมีหุ่นเฟริม กับเค้ามั้ง -*- .... งั้นเริ่มพุ่งนี้ ล่ะกันคับ ผมจะตื่น ตี 5 ไปวิ่งที่ รร  แล้วกลับมาเปิดร้านคับ ... เล่าไป เล่ามา ไม่เห็นเกี่ยวกับหัวเรื่องเลยแฮะ....

ปล. งานแต่งครั้งนี้ไม่ได้ ซองแดงอีกล่ะ ครั้งก่อนของโก ไอ้จือก้อไม่ได้......-*-

               

วันนี้ได้ดุ Eternal summer 盛夏光年 ดูหนุกดี เป็นอีกเรือ่งที่ชอบล่ะไม่ใช่เพราะนักแสดงหน้าตาดีแต่ด้วยเนื้อเรื่องที่ลึกซึ้ง ... แต่แปลกว่ะเรื่องนี้ไม่ได้น้ำตาจากเราแฮะ... และตอนสุดท้ายไหงจบอย่างนั้นล่ะ แต่ก้อดีล่ะที่ ต่าคนเผยสิ่งที่อยุ่ข้างในออกมา...很好

                ดูแล้วอยากไปใต้หวันเร็วๆ จัง....